Keske aksam yemeği yesek bi yerlerde. Kahve de içebiliriz. Hatta sadece yürüsek bile olur. O kadar!

Ben de Özledim - Of

Ben olmayınca için daha mı rahat oluyor. Tamam o zaman ben hiç olmıyım eğer sen iyi olcaksan gidiyim ben. Hatta şimdi burdan da gidiyim. Gidebilirim. Bırakıyım seni gidiyim, sonra bi yerde bekliyim, sen de hep rahat ol. Sonra daralırsın ararsın! Öyle olur mu?

bitsin artık...

benimse yenmis tırnaklarım ve titrek ellerim var...

uzun zaman oldu, birikti çok sey. neler yasanmıs olabilir ki? ayriliklar, aglamalar, zirlamalar, yeni is, yeni ask, kaybedilenler, kazanilanlar... daha niceleri...

uzun uzun hikayeler anlatacak gücü bulamıyorum uzun zamandir. belki de yasananlari yuksek sesle tekrar tekrar kendime hatirlatacak cesaretim yok. sanirim vakti geldi...

ayrilik ne kadar acikli bir hikaye olabilir ya da sen bu hikayenin icinde ne kadar aglamakli gözlerle kalabilirsin? elbette canin aciyacak! aglarken hem o kadar sessiz hem de o kadar isyankar olacaksin ki kendini taniyamayacaksin! sarkilar sadece senin icin yazilmis da icindeki zehri akitmanin tek yolu bagıra cagıra soylemekmis gibi gelecek! kalbin agırlastıkca, sen hafifleyeceksin bir zaman sonra. zaman oyle gececek ki ne ara kaskatı kesilcecek kalbin, ruhun ne ara kendini teslim edecek ona buna hic anlamayacaksın! hepsini yasayacaksın, hic pisman degilim deyip icin icin yanacaksın! 

ama hepsi oyle bir gececek ki, izi kalmayacak hayatinda! sen, sen olmayacaksın artık; acitmayacak eskiler, eskisi gibi kalbini!

Olur!

Simdi ben seni arasam; sen "ne var" diye acsan o telefonu -hani sinirlendirdim ya ben seni- ,sonra ben "ozledim daha ne olsun desem" kaldigimiz yerden devam etsek? Olmaz mi?

Olmaz olur mu hic...

İyi ki dogdun!

Hic bu kadar anlamli olacagi aklima gelmezdi. "iyiki dogdun" o kadar siradan, o kadar ozunu kaybetmis bir kutlama cumlesiydi ki kime ne kadar icten soylendiginin bir onemi yoktu. Biri dogmustu, bir yas daha almisti ve "iyiki dogdun" demek gerekirdi.

Hayatimin son bir kac yili butun aliskanliklarimin, duzenimin, siradanliklarimin ya da heyecanlarimin degistigi gibi dogum gunu tebriklerimde degisti. "mutlu yaslar" der oldum herkese. Evet herkes yeni yasinda mutlu olsun diye tum kalbimle tum sevdiklerime her yeni yasta iletirim bunu.


Ama kimseye " iyiki dogdun" demem. Oyle anlamli ki artik; arkasinda ya olmasaydin, ya hayatima ulu orta dalmasaydin, bunca mutlulugu yasatmasaydin korkusu var.


Sen iyiki dogdun canim, iyiki varsin... Mutlu yaslarimiz olsun...

Bir yerden goruyorsun! Artik sende beni izliyorsun!!

Kucukken herkesin bir kahramani olur mutlaka. Bazi kiz cocuklari futbolculara hayran olur, kimiside bi popcuya asiktir. Erkek cocuklar mahallenin ergenligi yeni bitmis ablasina hayrandir. Benimde vardi kahramanlarim. Buyudum hala var...

Nasil oluyorda hic tanimadan huyunu suyunu bilmeden dokunmadan ayni hayati paylasmanin hayallerini kurabiliyor insan. Cocukluk aski hayranligi aptalligi her neyse iste onun adi... Guzel seydir!

Ben kahramanlarimi icimde saklar hayaller kurup eglenirim. Evet kazik kadar oldum ama hala oluyor. Bazisi cok guzel sarki soyler bazisi sahada yikar gecer bazisida cok guzel raki icer. Severim onlari izlemeyi sanki hayatimin bi yerinde zamani gelince olcaklarmis gibi simdiden sahiplenirim.

Bazisida sadece durur... Buyumemis cocuk kalanlardanim ben. Cok cocuk... Kahramanlarimda var. Hayran olduklarim, Olup bittiklerim ya da olup gidenler. İki yili gecti... O benim hayranlikla izleyip, her karede sapsal sapsal sirittigim adam gideli iki yili gecti. Garip bi sekilde sanki bi arkadasimi kaybetmis ya da kafasi bana benzeyen bi tanidigim gitmis gibi. Oyunlari, soylesileri, yazilari yok. Acip eskileri okurken yakaladim kendimi az once. Ozlemek aslinda bu muydu? O ciksa ortaya bi laf atsa ben ustume alip yine akisi degistirsem. Hayat o soyledi diye oyle gitse. Su akar onuru bulur desem... Yol umrumda degil ki!

Hep ben izlerdim ya simdi sen goruyorsun beni bi yerlerden, artik sende beni izliyorsun... Huzurla uyu.